• info@tehranacid.com

به کیمیا تهران اسید خوش آمدید !

halalb.gif

1

گالری  کیمیا تهران اسید
گالری  کیمیا تهران اسید
گالری کیمیا تهران اسید
گالری کیمیا تهران اسید

حلال ها

به ماده ای که بخش عمده یک محلول را تشکیل می دهد حلال می گویند. هر محلول دست کم از دو بخش حلال و حل شونده تشکیل شده است. جزیی که حل شونده را در خود حل می کند و معمولا درصد بیشتری از محلول را تشکیل می دهد حلال نام دارد. در محلول آب نمک، آب حلال و نمک خوراکی حل شونده است. اغلب محلول های موجود در طبیعت شامل یک حلال و چند ماده حل شونده هستند. آب دریا نمونه ای از این محلول هاست.


آب فراوان ترین و رایج ترین حلال شناخته شده است. این حلال ترکیب های یونی و کووالانسی بسیاری را در خود حل می کند. محلول هایی که حلال آنها آب است، محلول آبی نامیده می شوند. آب و محلول های آبی نقش مهمی در زندگی روزانه دارند. اغلب فرآیندهای زیست شیمیایی از قبیل هضم، جذب و سوخت و ساز مواد غذایی در محلول آبی انجام می شود. در صنایع شیمیایی تعداد زیادی از واکنش ها در محیط آبی صورت می گیرد. گرچه آب مهم ترین حلال شناخته شده است، اما حلال های مهم دیگری نیز وجود دارد. هگزان، اتانول و استون سه نمونه مهم از حلال های آلی هستند، به محلول حاصل از حلال های آلی محلول غیر آبی می گویند.


حلال ها در چهار زیر گروه دسته بندی می شوند که عبارتند از :

1. آب

2. حلال های هیدروکربنی

3. اسیدها

4. قلیاها


آب :

مولکول آب هم اتم هیدروژن و هم عامل –OH دارد. بنابراین هم باز و هم اسید و از این رو از لحاظ شیمیایی خنثی است. آب خالص یا آب مقطر، اسیدها، قلیاها، نمک های فلزی، صمغ های گیاهی، چسب های قوی ، سریش، رنگ پلاستیک و الکل ها را در خود حل می کند.


حلال های هیدروکربنی :

هیدروژن و کربن عناصر اصلی این حلال ها می باشند و آنها را حلال های آلی نیز می توان نامید. حلال های هیدروکربنی 10 نوع هستند :

1. الکل ها

2. استون یا دی متیل کتون

3. اتر

4. تولوئن

5. کلروفرم

6. تربانتین

7. استرها

8. تتراکلرورکربن

9. گزیلن

10. بنزن


حلال های ترپنی :

از قدیمی ترین گونه حلال ها می باشد که از درختان کاج و صنوبر به دست می آید و در گذشته مصرف بسیار زیادی در ساخت رنگ های ساختمانی، ورنی ها و رنگ های هنری داشته اند. اما امروزه به علت گران قیمت بودن روش تهیه، حلالیت کم، کندی سرعت تبخیر و بوی تند، آنها با حلال های هیدروکربنی که از مواد نفتی به دست می آیند و ارزان قیمت تر هستند جایگزین شده اند. علاوه بر صنایع رنگ سازی در هنر عکاسی نیز مورد استفاده قرار می گیرند و مشتمل بر تربانتین، دی پنتن، روغن کاج و صنوبر هستند.


اتانول :

بیشترین کاربرد در آزمایش های علمی را دارد. اما به علت قابلیت حل شدن در آب و اتر در رزین های طبیعی مانند شلاک، پلی وینیل استات، پلی وینیل بوتیرال، استرهای رزینی، رزین های کیتونی و غیره به کار برده می شود. از اتانول به عنوان حلال، میکروب کش، ضد یخ، سوخت، ماده کسل کننده در صنایع پتروشیمی، داروسازی و غیره استفاده می شود.


در کل حلال ها به چند گروه تقسیم می شوند :

1. تینرها : تینر لوساید، تینر فوری، تینر کوره ای، تینر استخری، تینر روغنی، تینر شستشو.

2. گلایکول ها : مونو اتیلن گلایکول، دی اتیلن گلایکول، تری اتیلن گلایکول، پلی اتیلن گلایکول، بوتیل گلایکول، بوتیل دی گلایکول.

3. آروماتیک ها : بنزن، اتیل بنزن، تری متیل بنزن، مونو کلرو بنزن، تری متیل بنزن، زایلین مخلوط، پارازایلن، اورتو زایلن، استیرن.

4. استرها : متیل استات، اتیل استات، بوتیل استات، ایزو بوتیل استات، نرمال بوتیل استات، متوکسی پروپیل استات، اتیل گلایکول استات، بوتیل دی گلایکول استات.

5. حلال های نفتی : 400 ، 402، 403، 404، 405، 406، 409، 410.

6. الکل ها : ایوبوتانول، نرمال بوتانول، پروپانول، دو اتیل هگزانول، ایزوپروپیل الکل، متوکسی پروپانول.

7. آمین ها : مونو اتانول آمین، دی اتانول آمین، تری اتانول آمین.

8. سایر حلال ها : دی متیل فرم آلدهید، تترا هیدرو فوران، دی متیل سولفوکسید.